وقتی دلم به درد میاد و کسی نیست به حرفهایم گوش کند ...
وقتی تمام غم های عالم در دلم نشسته است ...
وقتی احساس میکنم دردمندترین انسان عالمم ...
وقتی تمام عزیزانم غریبه میشوند ...
و کسی نیست که حرمت اشکهای نیمه شبم را حفظ کند ...
وقتی تمام عالم را قفس میبینم ...
بی اختیار از کنار آن هایی که دوستشان دارم ...
بی تفاوت می گذرم .
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386ساعت 1:10 توسط سحر
|
